هشدار نسبت به مواد شیمیایی جایگزین در بستهبندیهای غذایی: پیوند Dinch با کاهش وزن نوزادان

مطالعه جدید دانشگاه NYU Langone Health نشان میدهد ماده شیمیایی Dinch که بهعنوان جایگزینی «ایمن» برای فتالاتهای سمی در بستهبندیهای پلاستیکی معرفی شده بود، با کاهش وزن نوزادان و اختلال در رشد جنینی مرتبط است. این پژوهش که بر روی بیش از ۶۶۰۰ بارداری انجام شده، بار دیگر بحث «جایگزینی تأسفبار» مواد شیمیایی در صنایع را مطرح کرده است.
بر اساس یک مطالعه جدید، نسلی از پلاستیسایزرها (نرمکنندههای پلاستیک) که بهعنوان جایگزینهای ایمن و غیرسمی برای فتالاتهای مضر معرفی شده بودند، ممکن است خطرات جدی برای سلامتی داشته باشند. پژوهش انجامشده توسط محققان NYU Langone Health نشان میدهد که قرار گرفتن در معرض مادهای شیمیایی به نام Dinch با کاهش وزن نوزادان و بروز اختلالات رشد جنینی مرتبط است که میتواند عواقب بلندمدتی در دوران نوجوانی و بزرگسالی داشته باشد.
در دهههای گذشته و با آشکار شدن خطرات ناشی از فتالاتهای رایج، صنایع شیمیایی به استفاده از ماده Dinch (با نام کامل 1,2-cyclohexane dicarboxylic acid diisononyl ester) روی آوردند که ادعا میشد جایگزینی با ایمنی بالا برای تولید پلاستیکهای انعطافپذیر در بستهبندیهای غذایی، اسباببازیهای کودکان، تجهیزات پزشکی و کالاهای مصرفی است. با این حال، مطالعه جدید که نخستین تحقیق در نوع خود برای ارتباط دادن Dinch با کاهش وزن و قد نوزادان است، تردیدهای جدی در مورد ادعای ایمنی این ماده ایجاد کرده است.
محققان با بررسی دادههای بیش از ۶۶۰۰ بارداری در برنامه «تأثیرات محیطی بر سلامت کودکان» (Echo) وابسته به مؤسسه ملی سلامت آمریکا، دریافتند که تا ۷۰ درصد مادران در ادرار خود Dinch داشتهاند. نتایج نشان داد که با افزایش سطح این ماده، خطر «کوچک بودن برای سن بارداری» در نوزادان افزایش مییابد. بهطور مشخص، به ازای هر ده برابر افزایش در میزان مواجهه با این ماده، وزن نوزاد هنگام تولد بهطور میانگین ۲۷ گرم کاهش یافته است.
این یافتهها مفهوم «جایگزینی تأسفبار» را برجسته میکند؛ فرآیندی که در آن صنایع، مادهای خطرناک را با ترکیب دیگری جایگزین میکنند که بعداً مشخص میشود اثرات سلامتی مشابهی دارد. بهعنوان مثال، حجم تولید جهانی Dinch که توسط شرکتهای بزرگی نظیر BASF تولید میشود، از ۲۵ هزار تن در سال ۲۰۰۲ به ۴۰۰ هزار تن در سال ۲۰۲۴ جهش یافته است، بدون آنکه تحقیقات کافی بر روی اثرات طولانیمدت آن انجام شده باشد.
لئوناردو تراسنده، از نویسندگان اصلی این پژوهش، تأکید کرد که مواد شیمیایی باید پیش از ورود گسترده به بازار و تماس مردم با آنها، بهدرستی از نظر ایمنی آزمایش شوند، نه اینکه پس از ایجاد نگرانیهای سلامتی مورد بررسی قرار گیرند. مطالعات پیشین بر روی حیوانات و سلولهای انسانی نشان داده که محصولات جانبی Dinch میتوانند هورمونهای ضروری برای رشد جنین را مختل کرده و با ایجاد التهاب، مانع از انتقال مناسب مواد مغذی و اکسیژن به جنین شوند.
کارشناسان پیشنهاد میکنند که برای کاهش مواجهه با این مواد، تا حد امکان از محصولات بدون پلاستیک استفاده شود، مواد غذایی در بستهبندیهای شیشهای خریداری شوند و در محیط آشپزخانه از ظروف شیشهای یا چوبی استفاده شود.
گزارش فارسی این خبر با کمک هوش مصنوعی و فقط بر اساس اطلاعات منتشرشده در منبع تهیه شده است.