کشف جدید محققان؛ نشانه‌های اولیه آلزایمر ممکن است خارج از مغز و در عضلات ظاهر شوند

محققان دانشگاه University of Central Florida در پژوهشی جدید به یافته‌ای غیرمنتظره دست یافته‌اند که نشان می‌دهد برخی از علائم اولیه بیماری آلزایمر ممکن است خارج از مغز آغاز شوند. این مطالعه که نتایج آن در ژورنال Alzheimer’s & Dementia منتشر شده، نشان می‌دهد که جهش‌های ژنتیکی مرتبط با نوع ارثی آلزایمر می‌توانند ارتباط میان عصب و عضله را حتی بدون دخالت مغز یا نخاع مختل کنند. این کشف می‌تواند پاسخی برای این پرسش باشد که چرا برخی بیماران سال‌ها پیش از بروز مشکلات حافظه، با چالش‌هایی در تعادل، راه رفتن و هماهنگی عضلانی مواجه می‌شوند.

تیم تحقیقاتی به سرپرستی جیمز هیکمن و شیوفانگ «نادین» گو، با استفاده از سیستم‌های آزمایشگاهی مینیاتوری موسوم به فناوری «Human-on-a-chip» که توسط شرکت Hesperos توسعه یافته، توانستند عملکردهای بیولوژیکی انسان را شبیه‌سازی کنند. این مدل‌های آزمایشگاهی که از سلول‌های انسانی ساخته شده‌اند، به دانشمندان اجازه دادند تا بدون حضور مغز یا نخاع، تأثیر جهش‌های آلزایمر بر نورون‌های حرکتی و عضلات را بررسی کنند.

یافته‌های این تحقیق نشان داد که نورون‌های حرکتی حامل جهش‌های مرتبط با آلزایمر، سیگنال‌دهی به عضلات را دچار اختلال می‌کنند. این موضوع ثابت می‌کند که نقص‌های سیستم عصبی محیطی می‌تواند مستقیماً ناشی از جهش‌های ژنتیکی باشد، نه صرفاً نتیجه‌ی تحلیل رفتن مغز. پیش از این تصور می‌شد که مشکلات حرکتی در بیماران آلزایمری، تنها پیامد ثانویه آسیب‌های مغزی است، اما این مطالعه نشان می‌دهد که سیستم عصبی محیطی نیز می‌تواند مستقیماً تحت تأثیر این بیماری قرار بگیرد.

این یافته‌ها پیامدهای مهمی برای تشخیص و درمان بیماری دارد. اگر اختلالات حرکتی به عنوان نشانه‌ای زودهنگام از آلزایمر در آینده تثبیت شوند، پزشکان ممکن است بتوانند پیش از ظهور علائم شناختی، این بیماری را در مراحل ابتدایی شناسایی کنند. همچنین، این پژوهش هشدار می‌دهد که درمان‌های فعلی که عمدتاً بر مغز متمرکز هستند، ممکن است مشکلات سیستم عصبی محیطی را نادیده بگیرند و برای بهبود عملکرد حرکتی بیماران کافی نباشند.

استفاده از فناوری «Human-on-a-chip» در این مطالعه، جایگزینی دقیق‌تر برای مدل‌های حیوانی ارائه داده است. به گفته محققان، این سیستم‌ها به دانشمندان امکان می‌دهند تا تعاملات پیچیده میان بافت‌های مختلف بدن انسان را در محیط آزمایشگاهی مشاهده کنند که در نهایت می‌تواند به توسعه درمان‌های هدفمندتر برای محافظت از سلامت مغز و عملکردهای حرکتی بیماران کمک کند.