بررسی اپیزود هفتم سریال VisionQuest؛ نمایشی خیره‌کننده از پل بتانی

اپیزود هفتم سریال VisionQuest با نام «Immolation» پخش شد و نشان داد که پل بتانی توانایی بالایی در کنترل صحنه دارد. اگرچه تا پیش از این جیمز اسپیدر با نقش‌آفرینی طنزآمیز و جذاب خود در نقش اولتران توجه مخاطبان را ربوده بود، اما بتانی در این اپیزود فرصت مناسبی پیدا کرد تا عمق توانایی‌های بازیگری خود را به نمایش بگذارد.

این قسمت با یک فلش‌بک به دوران جنگ جهانی دوم آغاز می‌شود که در آن با فی‌نیاس هورتون با بازی خود پل بتانی آشنا می‌شویم. این نخستین فرصت از چندین موقعیت بازیگر برای ایفای نقش در شخصیت‌های مختلف در این اپیزود است. داستان سپس ویژن را وادار می‌کند تا به درون ذهن خود سفر کند و با تمام خاطرات و احساساتی که از زمان خروج از اتاق عمل در S.W.O.R.D سرکوب کرده بود، روبه‌رو شود. سفر ذهنی ویژن شباهتی به بازی P.T. اثر هیدئو کوجیما دارد و فضایی پر از تعلیق و دلهره روانی ایجاد می‌کند.

در جریان این سفر درونی، بتانی بار دیگر فرصت پیدا می‌کند تا در نقش ویژن کلاسیک پیش از رویداد Infinity War ظاهر شود. او تفاوت ظریفی بین ویژن مسن‌تر، عاقل‌تر و متوازن‌تر از نظر عاطفی ایجاد می‌کند. این آشفتگی روانی در نهایت وایته ویژن را به ریشه‌های ناخودآگاهش می‌رساند، جایی که او با بقایای دیجیتالی هورتون و خلق‌کننده امضای او یعنی J.I.M روبه‌رو می‌شود و فرصتی ایجاد می‌کند تا نسخه اورجینال Human Torch به عنوان یک شخصیت واقعی معرفی شود.

در مقایسه با بخش درخشان مربوط به ویژن، خط داستانی اولتران و جوکاستا زمان کافی دریافت نمی‌کند و به طور ناگهانی به پایان می‌رسد. همچنین ماجراهای مخفیگاه پالادین با بازی تاد استاشویک تنش مناسبی به سفر ویژن اضافه می‌کند. این اپیزود با معرفی سرمایه‌گذار مرموز و نسخه به ظاهر انسانی اولتران به پایان می‌رسد و زمینه را برای اپیزود پایانی هفته آینده فراهم می‌کند.