نگاهی به تاریخچه انتخاب بازیگران جیمز باند؛ وقتی رسانه‌ها به انتخاب 007 اعتراض می‌کردند

سوم نوامبر مصادف با شصت و پنجمین سالگرد اعلام انتخاب شان کانری به عنوان نخستین جیمز باند سینمایی است و بررسی آرشیو روزنامه‌های قدیمی نشان می‌دهد که مردم از همان زمان نیز به انتخاب بازیگران این مجموعه اعتراض می‌کردند. بررسی پوشش رسانه‌ای انتخاب بازیگران 007 از شان کانری تا دنیل کریگ حاکی از آن است که بازیگران نسبتاً ناشناخته با موشکافی و سخت‌گیری بیشتری از سوی مطبوعات و مخاطبان مواجه شده‌اند.

هنگامی که شان کانری اسکاتلندی برای بازی در فیلم دکتر نو انتخاب شد، رمان‌های ایان فلمینگ بسیار پرفروش بودند و انتظار زیادی برای اقتباس سینمایی وجود داشت. واکنش اصلی رسانه‌ها به این انتخاب این بود: شان کانری کیست؟ او در آن زمان به عنوان یک چهره ناشناخته توصیف شد، هرچند که بعد از آن به یک فوق‌ستاره جهانی تبدیل شد. پس از او، جرج لازنبی استرالیایی که اصلاً بازیگر نبود و مدل مرد بود، وظیفه دشوار جانشینی کانری را بر عهده گرفت و تنها در یک فیلم به ایفای نقش پرداخت.

راجر مور برخلافینی‌ها، هنگام انتخاب به عنوان سومین جیمز باند چهره کاملاً شناخته‌شده‌ای بود و به خاطر حضور در سریال‌های تلویزیونی شهرت داشت. با این حال، مطبوعات او را با برچسب تحقیرآمیز «بازیگر تلویزیونی» توصیف کردند. تیموتی دالتون نیز که پس از مور انتخاب شد، با چالش ادامه دادن این مسیر طولانی روبه‌رو شد و پیرس برازنان پس از سال‌ها وقفه حقوقی در فرانچایز، سرانجام در نقش 007 در فیلم گلدن‌آی ظاهر شد.

اما شاید شدیدترین موج انتقادات رسانه‌ای مربوط به سال ۲۰۰۵ و انتخاب دنیل کریگ باشد. تیترهایی با عنوان «جیمز بلوند» و سپس «جیمز بند» همراه با راه‌اندازی سایت‌های هواداری مخالف، نشان‌دهنده نارضایتی شدید از انتخاب این بازیگر انگلیسی بود. با این حال، کریگ با بازی خیره‌کننده خود در کازینو رویال در سال ۲۰۰۶ توانست منتقدان را مجذوب خود کند و با ۱۵ سال حضور، به طولانی‌ترین دوران بازی در نقش جیمز باند تبدیل شود.

با اینکه امروزه نیز گمانه‌زنی‌ها درباره گزینه‌های جدید مانند کالوم ترنر یا جک لودن با نظرات متفاوتی از سوی طرفداران در شبکه‌های اجتماعی روبه‌رو می‌شود، اما بعید است هیچ‌کدام فشاری را که دنیل کریگ در زمان معرفی تحمل کرد، تجربه کنند.