وحشت نویسندگان از اتهام هوش مصنوعی؛ ابزارهای «ردپای دیجیتال» برای اثبات انسانیت

صنعت نشر با بحرانی نوظهور روبروست: پارانویای عمومی نسبت به اینکه آیا کتاب‌ها توسط انسان نوشته شده‌اند یا هوش مصنوعی. پس از آنکه برخی نویسندگان به استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی برای تولید محتوا متهم شدند، انتشاراتی‌ها حساسیت بسیار بالایی پیدا کرده‌اند. آندره‌آ بارتز، نویسنده پرفروش، معتقد است این فضای بی‌اعتمادی می‌تواند به یک «شکار جادوگر» مدرن تبدیل شود که در آن هر نویسنده‌ای ممکن است بی‌دلیل متهم به استفاده از هوش مصنوعی شود.

در پاسخ به این جو مسموم، چندین شرکت استارتاپی ابزارهایی مانند Workings، Blindproof و ObraVera را معرفی کرده‌اند که قول می‌دهند روند نوشتن نویسنده را ردیابی و «اثر انگشت» دیجیتالی از فرایند نگارش ایجاد کنند. ایده اصلی ساده است: تولید یک «ردپای کاغذی» که اگر روزی اصالت اثر زیر سوال رفت، نویسنده بتواند با ارائه مستندات ثابت کند که متن توسط انسان و در بازه‌های زمانی مشخص نوشته شده است.

با این حال، کارشناسان نسبت به کارایی این ابزارها تردید دارند. مری روزنبرگر، مدیرعامل انجمن نویسندگان، استفاده از این سیستم‌ها را «توهین‌آمیز» و باری اضافه بر دوش خلاقیت می‌داند. علاوه بر این، ابزارهای تشخیص هوش مصنوعی خود نیز دچار نقص هستند و گاهی متون انسانی را به اشتباه به عنوان خروجی AI شناسایی می‌کنند. حتی نرم‌افزارهای ردیاب نیز نمی‌توانند مانع از آن شوند که یک کاربر متنی را در هوش مصنوعی تولید و سپس خودش آن را بازنویسی یا تایپ کند.

در سوی دیگر، برخی معتقدند که تلاش برای استانداردسازی این روش‌ها عملاً غیرممکن است. جین فریدمن، کارشناس حوزه نشر، معتقد است که صنعت نشر برای پذیرش چنین فناوری‌هایی بسیار کند است و بعید است توافقی جهانی بر سر یک استاندارد اثبات اصالت شکل بگیرد. این بحران باعث شده نویسندگان در وضعیتی دشوار قرار بگیرند؛ جایی که حتی داشتن سبک نوشتن خاص یا ساختار مشابه با خروجی‌های هوش مصنوعی می‌تواند به قیمت نابودی حرفه‌ای آن‌ها تمام شود.