چرا وب‌سایت‌های بزرگ دسترسی دستیاران هوش مصنوعی را مسدود می‌کنند؟

استفاده از هوش مصنوعی برای انجام کارهای روزمره مانند خرید خواربار یا رزرو بلیت سفر به یکی از جذاب‌ترین کاربردهای این فناوری تبدیل شده است. دستیاران شخصی هوش مصنوعی مانند ابزار Muse متا می‌توانند وب‌سایت‌ها را مرور کرده، سبدهای خرید را پر کنند و کارهایی را که پیش‌تر به صورت دستی انجام می‌شد به عهده بگیرند. با این حال، اعطای دسترسی به یک دستیار هوش مصنوعی به معنای موافقت رسمی وب‌سایت‌ها با تعامل با این ابزارها نیست. برخی از محدودیت‌ها کاملاً عمدی هستند، در حالی که برخی دیگر ناشی از سیستم‌های امنیتی و ضداسکرپینگی است که نمی‌توانند به طور قابل اعتمادی دستیاران مشروع را از ترافیک خودکار مخرب تفکیک کنند.

مسائل امنیتی یکی از دغدغه‌های اصلی وب‌سایت‌ها به ویژه در حوزه مالی است. مدیران مالی بانک‌هایی مانند JPMorgan Chase نسبت به استفاده دستیاران از اطلاعات ورود مشترک و اسکرپ کردن صفحه برای انتقال وجه هشدار داده و آن را روشی ناامن توصیف کرده‌اند. در همین حال، آمازون به طور مستقیم ابزارهای رقیب مانند مرورگر Comet شرکت Perplexity را مسدود کرده و استدلال می‌کند که این ابزارها قوانین دسترسی را نقض کرده و داده‌های مشتریان را به خطر می‌اندازند. از سوی دیگر، شرکت‌هایی مانند eBay و دلتا نیز قوانین سخت‌گیرانه‌ای برای کنترل دسترسی‌های خودکار دارند یا از ادغام دستیاران شخص ثالث پشتیبانی نمی‌کنند.

علاوه بر مسدودسازی‌های عمدی، سیستم‌های محافظتی موجود مانند CAPTCHAها و ابزارهای ضداسکرپینگ نیز می‌توانند مانع کار دستیاران شوند. تجربه‌های والمارت و Zillow نشان می‌دهد که بررسی‌های تایید هویت انسانی گاهی جلسات خرید خودکار را متوقف می‌کنند. این وضعیت شباهت زیادی به استفاده از شبکه های VPN دارد که ترافیک آن‌ها به عنوان فعالیت خودکار شناخته می‌شود و با چالش‌های امنیتی مواجه می‌گردد.

در این میان، پلتفرم‌هایی مانند Cloudflare ابزارهایی را در اختیار صاحبان وب‌سایت‌ها قرار داده‌اند تا بتوانند خزندگان جستجو، ربات‌های آموزش هوش مصنوعی و دستیاران کاربران را از یکدیگر تفکیک کنند. همچنین پلتفرم‌هایی مانند Shopify رویکرد کنترل‌شده‌ای را اتخاذ کرده‌اند که به دستیاران سازگار مرورگر اجازه می‌دهد پس از تایید خریدار، جزئیات تسویه حساب را به‌روزرسانی کنند.