روایت دشوار و انسانی بیماری پارکینسون در فیلم جدید Onwards and Sideways

فیلم جدید «Onwards and Sideways» به کارگردانی جان مادن، روایتی عمیق و متفاوت از زندگی با بیماری پارکینسون ارائه می‌دهد. این فیلم با بازی «Rhys Ifans» در نقش تونی، یک معلم مدرسه محبوب، و «Laura Linney» در نقش اما، داستانی از رویارویی دو فرد با این بیماری پیش‌رونده را در یک کلینیک پزشکی دنبال می‌کند. فیلم نه تنها به ابعاد فیزیکی، بلکه به تأثیرات روانی و اجتماعی بیماری می‌پردازد؛ از جمله عوارض جانبی داروهایی که گاه باعث رفتارهای غیرمنتظره مانند اعتیاد به قمار یا خریدهای اجباری می‌شوند.

برای «Rhys Ifans»، آمادگی برای این نقش فراتر از مطالعه معمول بود. او با غرق شدن در دنیای واقعی بیماران، از جمله گوش دادن به پادکست‌های مرتبط و شرکت در کلاس‌های رقص مخصوص بیماران پارکینسون، تلاش کرد تا «لباس بیماری» را به تن کند. او در مصاحبه‌ای اشاره کرد که این نقش برایش یک مسئولیت سنگین بود؛ چرا که باید نماینده میلیون‌ها نفر در سراسر جهان باشد که هر روز با این عارضه دست‌وپنج نرم می‌کنند.

یکی از جنبه‌های کلیدی فیلم، تمرکز بر انسانیت افراد پشت نشانه‌های بیماری است. کارگردان و نویسنده (پل میهو-آرچر که خود به پارکینسون مبتلاست) سعی کردند نشان دهند که چگونه موسیقی و اجتماع می‌تواند به بیماران حسی از آزادی و توانمندی ببخشد. صحنه‌هایی از فیلم که در آن بیماران پارکینسون در کلاس‌های رقص شرکت می‌کنند، نمادی از این قدرت نفوذ موسیقی بر سیستم عصبی است.

این فیلم که در سینماهای بریتانیا اکران شده، تلاشی است برای شکستن کلیشه‌های رایج درباره پارکینسون؛ بیماری‌ای که اغلب تنها با لرزش دست شناخته می‌شود، در حالی که طیف وسیعی از علائم (تا ۴۰ مورد) را شامل می‌شود. هدف فیلم این است که به مخاطب بیاموزد فرد مبتلا به بیماری را فراتر از علائمش ببیند و با نگاهی همدلانه، لایه‌های پیچیده زندگی آن‌ها را درک کند.