شصت سال پنهانکاری؛ آیا سیاست ابهام هستهای اسرائیل به پایان راه خود رسیده است؟

ایالات متحده و اسرائیل برای شش دهه درباره برنامه تسلیحات هستهای اسرائیل سیاست سکوت و ابهام را حفظ کردهاند. با این حال، تغییرات ژئوپلیتیک منطقه، تنشها با ایران و فشارهای فزاینده در کنگره آمریکا اکنون این سیاست دیرینه را زیر سوال برده است.
در اوایل سال ۱۹۶۰ میلادی، یک گروه از دیپلماتهای آمریکایی حین پرواز با هلیکوپتر در صحرای نقب، سایت ساختوسازی را مشاهده کردند که بعدها به تاسیسات هستهای دیمونا تبدیل شد؛ مکانی که به عنوان زادگاه تنها زرادخانه هستهای خاورمیانه شناخته میشود. در آن زمان مقامات اسرائیلی به دروغ این محل را یک کارخانه نساجی معرفی کردند و این پاسخ به شوخی و کنایهای ماندگار تبدیل شد که دههها بعد نیز رهبران اسرائیل از آن استفاده کردند. از آن زمان به بعد، ایالات متحده و اسرائیل سیاست ابهام و کتمان را در پیش گرفتند تا از پاسخگویی درباره این برنامه فرار کنند و مانع از شکلگیری یک مسابقه تسلیحاتی در منطقه شوند.
این سیاست ریشه در دوران جنگ سرد دارد. در اواخر دهه ۶۰ میلادی، هنری کیسینجر و مقامات ارشد آمریکایی به این نتیجه رسیدند که تلاش برای متوقف کردن اسرائیل یا اعتراف به داشتن بمب اتمی، بحرانهای سیاسی بزرگی ایجاد خواهد کرد و ممکن است کشورهای عربی را به سوی اتحاد شوروی سوق دهد. توافق نهایی میان ریچارد نیکسون و گلدا مائیر بر پایه این اصل بنا شد که اسرائیل دست به آزمایش هستهای آشکار نزود و سلاحهای خود را رسماً معرفی نکند تا ایالات متحده نیز ناچار به واکنش رسمی نباشد. افشاگریهای موردخای وانونو در سال ۱۹۸۶ پرده از این حقیقت برداشت، اما سیاست رسمی دولتهای غربی و اسرائیل همچنان بر پایه ابهام باقی ماند.
با این حال، تحولات اخیر و تشدید تنشها در خاورمیانه این وضعیت پایدار را تهدید میکند. برخی قانونگذاران آمریکایی، از جمله ژواکین کاسترو، نماینده کنگره، استدلال میکنند که سیاست ابهام در دنیای ژئوپلیتیک امروز خطرناک و منسوخ شده است، بهویژه از این جهت که ایالات متحده در کنار اسرائیل درگیر تنشهاست بدون اینکه خطوط قرمز اتمی آن را دقیق بداند. در همین حال، مارکو روبیو، وزیر امور خارجه و مشاور امنیت ملی آمریکا، در جلسهای در کنگره اعتراف کرد که بیشتر جهان بر این باور است که اسرائیل تسلیحات هستهای دارد، اما دو کشور هرگز آن را به طور رسمی تایید نکردهاند.
برخی کارشناسان استدلال میکنند که پایان دادن به این ابهام ممکن است پیامدهای پیشبینینشدنی داشته باشد و کشورهای دیگر منطقه مانند عربستان سعودی را به سوی برنامههای هستهای سوق دهد. با این وجود، با پیشرفت برنامههای اتمی ایران و چالشهای جدید منطقهای، فشارها بر روی واشنگتن و تلآویو برای تجدیدنظر در این سیاست ۶۰ ساله روزبهروز در حال افزایش است.
گزارش فارسی این خبر با کمک هوش مصنوعی و فقط بر اساس اطلاعات منتشرشده در منبع تهیه شده است.