باتری سکه‌ای چگونه در دو ساعت گلو را می‌سوزاند؟
گیر کردن باتری سکه‌ای در مری به دلیل ایجاد واکنش الکتریکی و تولید ماده قلیایی، ظرف دو ساعت می‌تواند آسیب‌های شدید و مرگبار ایجاد کند.
باتری‌های کوچک و گردی که در ساعت، ریموت کنترل، اسباب‌بازی و بسیاری از وسایل الکترونیکی استفاده می‌شوند، در صورت بلعیده‌شدن می‌توانند ظرف کمتر از دو ساعت آسیب‌های جدی به بدن وارد کنند.
کمیسیون ایمنی محصولات مصرفی آمریکا (CPSC) هشدار می‌دهد که گیرکردن باتری سکه‌ای در مری، به‌ویژه در کودکان، ممکن است به سوختگی شدید بافت، سوراخ‌شدن مری و حتی مرگ منجر شود.
اما چطور یک باتری کوچک بدون نشت مواد شیمیایی می‌تواند چنین آسیبی ایجاد کند؟ پاسخ در واکنش الکتروشیمیایی آن نهفته است. وقتی باتری در مری گیر می‌کند، بزاق و رطوبت بافت بدن مانند یک رسانای الکتریکی عمل می‌کنند و مدار را کامل می‌کنند. در نتیجه، جریان الکتریکی باعث تجزیه ی آب در بافت اطراف باتری می‌شود و در نزدیکی قطب منفی آن ماده‌ای قلیایی به نام هیدروکسید تولید می‌کند.
باتری‌های سکه‌ای خاصیت خورندگی شدیدی دارند و بافت زنده را به‌سرعت تخریب می‌کنند
این ماده خاصیت خورندگی شدیدی دارد و می‌تواند بافت زنده را به‌سرعت تخریب کند. به همین دلیل، آسیب ناشی از باتری فقط به محل تماس محدود نمی‌ماند و ممکن است به لایه‌های عمیق‌تر مری نیز برسد. در موارد شدید، سوختگی می‌تواند به سوراخ‌شدن مری یا ایجاد اتصال غیرطبیعی میان مری و نای یا حتی رگ‌های خونی بزرگ منجر شود.
خطرناک‌تر اینکه ممکن است کودک در ابتدا هیچ علامت مشخصی نداشته باشد. باتری‌های لیتیومی سکه‌ای با قطر حدود ۲۰ میلی‌متر از موارد نگران‌کننده‌تر هستند؛ چون احتمال گیرکردن آن‌ها در مری کودکان بیشتر است. حتی باتری‌هایی که دیگر شارژ ندارند نیز می‌توانند خطرناک باشند.
برای پیشگیری، CPSC توصیه می‌کند باتری‌های یدکی و وسایلی که محفظه ی باتری آن‌ها قفل یا پیچ ایمنی ندارد، دور از دسترس کودکان نگهداری شوند. محفظه ی باتری اسباب‌بازی‌ها و ریموت کنترل‌ها نیز باید کاملاً محکم باشد و باتری‌های مصرف‌شده بلافاصله جمع‌آوری شوند.
اگر احتمال می‌دهید کودکی باتری سکه‌ای بلعیده است، باید فوراً به اورژانس مراجعه کنید؛ حتی اگر هیچ نشانه‌ای از ناراحتی نداشته باشد. راهنمای مرکز ملی کنترل مسمومیت آمریکا تأکید می‌کند که برای بررسی محل باتری و خارج‌کردن آن نباید منتظر بروز علائم ماند.
در برخی شرایط مشخص، دادن عسل به کودک بالای یک سال می‌تواند روند آسیب را کندتر کند؛ اما این کار جایگزین مراجعه ی فوری به اورژانس و خارج‌کردن باتری نیست.