مالکیت بازیهای دیجیتال؛ واقعیتی که در حال محو شدن است

امروزه «خرید» یک بازی دیجیتال دیگر به معنای تملک دائمی آن نیست و بسیاری از بازیها در قالب مجوزهای قابل ابطال عرضه میشوند. با حذف برخی بازیها از کتابخانههای شخصی و پایان کار سرورهای آنلاین، بازیکنان با آیندهای روبهرو هستند که در آن دسترسی به بازیهای خریداریشده دیگر تضمینشده نیست.
دنیای بازیهای ویدیویی به سرعت به سمت دیجیتالیشدن کامل حرکت میکند، اما این تغییر پیامدهای ناخوشایندی برای مالکیت کاربران دارد. وقتی نسخهای از یک بازی را از استورهای آنلاین خریداری میکنید، در واقع صاحب آن نیستید؛ بلکه تنها «مجوزی» برای اجرای آن تحت شرایط ناشر دریافت کردهاید. ناشران میتوانند هر زمان که بخواهند، دسترسی به این بازیها را قطع کنند یا آنها را از کتابخانه شما حذف کنند.
نمونههای این موضوع کم نیستند؛ بازیهایی مانند NBA 2K25 پس از مدت کوتاهی از دسترس خارج میشوند و بخشهای آنلاین یا وابسته به سرور آنها برای همیشه غیرفعال میشوند. حتی بدتر از آن، مواردی دیده شده که ناشران (مانند یوبیسافت با بازی The Crew) بازیها را کاملاً از کتابخانههای کاربران حذف کردهاند، بهطوری که حتی امکان دانلود مجدد آنها وجود ندارد. این روند باعث شده است که حتی خریداران نسخههای فیزیکی نیز در امان نباشند، چرا که بسیاری از این بازیها برای اجرا نیاز به اتصال مداوم به سرورهای ناشر دارند.
در پاسخ به این وضعیت، تلاشهای قانونی در حال شکلگیری است. در کالیفرنیا، قانونی وضع شده که فروشگاههای دیجیتال را ملزم میکند کلمات «خرید» یا «فروش» را تنها در صورتی استفاده کنند که به کاربر اعلام کنند در حال دریافت یک «مجوز» هستند. همچنین، نمایندگان مجلس در تلاشاند قوانینی وضع کنند تا بازیهای خریداریشده بهعنوان دارایی کاربر شناخته شوند و ناشران ملزم به ارائه حالت آفلاین پیش از بستن سرورها باشند.
با نزدیک شدن به سال ۲۰۲۸، زمانی که سونی قصد دارد تولید دیسکهای فیزیکی را بهطور کامل متوقف کند، این بحث اهمیت بیشتری پیدا میکند. در حالی که کمپینهای بزرگی مانند «Stop Killing Games» در اروپا برای حمایت از حقوق مصرفکنندگان به راه افتاده است، هنوز راه درازی تا تضمین مالکیت واقعی برای بازیکنان در عصر دیجیتال باقی مانده است.
گزارش فارسی این خبر با کمک هوش مصنوعی و فقط بر اساس اطلاعات منتشرشده در منبع تهیه شده است.