بررسی دلایل پیری سریع‌تر سگ‌های بزرگ و سایر نکات پژوهشی ماه اکتبر
پژوهش‌های جدید نشان می‌دهند که مکانیزم اپی‌ژنتیک و ژن‌های پرنده دلیل پیری سریع‌تر سگ‌های بزرگ‌تر نسبت به نژادهای کوچک هستند. همچنین پژوهشگران موفق به به دام انداختن یک ذره پادماده برای ماه‌ها شده‌اند.
پژوهش‌های علمی جدید نکات جالبی را درباره دنیای پیرامون آشکار کرده‌اند. بر اساس مطالعات دانشمندان دانشگاه ایالتی آریزونا، تفاوت طول عمر میان سگ‌های بزرگ و کوچک به دلیل مکانیزم‌های اپی‌ژنتیک و ژن‌های جهش‌یافته موسوم به «ژن‌های پرنده» است. سگ‌های نژاد بزرگ نشانه‌های از دست رفتن متیلاسیون DNA را سریع‌تر نشان می‌دهند که این امر به پیری زودرس و بیماری‌های مرتبط با سن منجر می‌شود.
در حوزه فیزیک، فیزیکدانان دانشگاه نورث‌وسترن موفق شدند یک پوزیترون منفرد یا همان ذره پادماده را برای ماه‌ها در یک خلأ تقریباً کامل و دمای بسیار پایین به دام بیندازند. این دستاورد گام مهمی در جهت اندازه‌گیری ویژگی‌های مغناطیسی پادماده است و مقایسه آن با مدل استاندارد فیزیک ذرات را ممکن می‌سازد.
همچنین پژوهشگران جوهرهای تاتوی نامرئی جدیدی به نام PhotoTat توسعه داده‌اند که تنها زیر نور فرابنفش قابل مشاهده هستند و پس از مدتی محو می‌شوند. این فناوری می‌تواند برای بیماران تحت پرتودرمانی و پنهان‌سازی تاتو کاربرد داشته باشد. از دیگر اخبار ماه اکتبر می‌توان به شناسایی استخوان‌های یک مونک قرون وسطایی در وست‌مینستر ابی و تعیین دقیق تاریخ کشیدن تابلوی «شب پر‌ستاره» ون‌گوگ توسط اخترشناسان اشاره کرد.
گزارش فارسی این خبر با کمک هوش مصنوعی و فقط بر اساس اطلاعات منتشرشده در منبع تهیه شده است.