نقص بزرگ در مدل‌های اقلیمی؛ چرخه‌های بازخورد گرمایش زمین نادیده گرفته شده‌اند
تحقیقات جدید نشان می‌دهد که مدل‌های اقلیمی فعلی چرخه‌های بازخورد خودِ گرمایش زمین، مانند ذوب یخ‌های دائمی و آتش‌سوزی‌ها را لحاظ نکرده‌اند. این چرخه‌ها می‌توانند دمای کره زمین را سریع‌تر از پیش‌بینی‌های سازمان ملل افزایش دهند.
تغییرات اقلیمی به مرحله‌ای رسیده که خود باعث تشدید روند گرمایش زمین می‌شود، اما مدل‌های اقلیمی فعلی و هدف‌گذاری‌های کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای این عامل مهم را به شکل کامل لحاظ نکرده‌اند. با افزایش غلظت گازهای گلخانه‌ای و دمای جهانی، چرخه‌های بازخوردی خطرناکی فعال شده‌اند که تسریع روند گرمایش را به همراه دارند.
بر اساس پژوهشی که در نشریه Environmental Research Letters منتشر شده است، انتشار دی‌اکسید کربن و متان ناشی از ذوب یخ‌های دائمی (Permafrost)، آتش‌سوزی‌های شدید جنگلی، گرم‌تر شدن دریاچه‌ها و تالاب‌ها به تنهایی می‌تواند دمای میانگین کره زمین را در این قرن بین ۰.۲ تا ۰.۴ درجه سانتی‌گراد دیگر افزایش دهد. این میزان اضافی بر روی ۲.۶ درجه سانتی‌گراد گرمایشی قرار می‌گیرد که پیش از این برای سال ۲۱۰精准 پیش‌بینی شده بود.
نکته نگران‌کننده این است که هیچ‌یک از مدل‌های مورد استفاده در گزارش‌های اصلی سازمان ملل تمامی این اثرات بازخوردی را به حساب نیاورده‌اند. تحلیل دیگری در مجله One Earth نشان می‌دهد که تنها سه منبع انتشار ناشی از گرمایش در مناطق قطبی و استوایی می‌تواند زمان باقی‌مانده تا عبور از مرزهای بحرانی ۱.۵ و ۲ درجه سانتی‌گراد را تا ۲۵ درصد کاهش دهد.
در پاسخ به این خلاء علمی، گروه‌های تحقیقاتی بین‌المللی پروژه‌های مشترکی را برای شبیه‌سازی دقیق‌تر اثرات بازخوردی آغاز کرده‌اند تا گزارش سال ۲۰۲۹ سازمان ملل جامع‌تر باشد. هم‌زمان، استارت‌آپ‌ها و مراکز تحقیقاتی در حال بررسی راهکارهایی مانند خاموش کردن سریع آتش‌سوزی‌ها و محافظت از پوشش یخ‌ها هستند؛ هرچند دانشمندان تأکید دارند تنها راه قطعی، قطع وابستگی جوامع بشری به سوخت‌های فسیلی است.
گزارش فارسی این خبر با کمک هوش مصنوعی و فقط بر اساس اطلاعات منتشرشده در منبع تهیه شده است.