نگاهی به مستند «Okinawa Saudade» و ریشه‌های برزیلی مهاجران اوکیناوا
مستند جدید «Okinawa Saudade» ساخته ماتسوبایاشی یوجو که در سی و نهمین جشنواره فیلم توکیو به نمایش درآمده، به بررسی زندگی نسل جدید مهاجران اوکیناوا در برزیل می‌پردازد. این فیلم سفری است به ریشه‌ها و فرهنگ این جزیره که از طریق رقص و روایت‌های شخصی روایت می‌شود.
مستند جدید «Okinawa Saudade» به کارگردانی ماتسوبایاشی یوجو، ارتباط میان انسان و مکان را در سی و نهمین جشنواره فیلم توکیو و بخش Nippon Cinema Now به تصویر می‌کشد. این اثر حاصل آشنایی کارگردان با جامعه مهاجران اوکیناوا در برزیل است که سفر نسلی جدید از خانواده‌های مهاجر، از جمله یومی رقصنده جوان ریوکیو بویو و اورتون مربی ایسا، را برای کشف تاریخ و فرهنگ اوکیناوا دنبال می‌کند. ماتسوبایاشی پیش‌تر در سال ۲۰۲۰ نیز مستند «Okinawa/Santos» را درباره جابجایی اجباری مهاجران ژاپنی در دوران جنگ جهانی دوم ساخته بود که زمینه ساز ساخت این پروژه جدید شد.
این پروژه با تکیه بر اسناد موجود در مرکز فرهنگی بوونکیو در سائوپائولو شکل گرفت و کارگردان از حجم انبوه سوابق و مدارکی که اوکیناوایی‌ها از خود به جا گذاشته بودند شگفت‌زده شد. ارتباط عمیق او با جامعه محلی باعث شد تا به عنوان یک خودی پذیرفته شود و به گفته خودش، بدون نیاز به هماهنگی‌های مرسوم و به کمک داوطلبان محلی به فیلمبرداری بپردازد. زمان‌بندی ساخت فیلم هم‌زمان با عذرخواهی رسمی کمیسیون عفو برزیل در ژوئیه ۲۰۲۴ به خاطر آزار و اذیت مهاجران ژاپنی پس از جنگ جهانی دوم شد.
ماتسوبایاشی این مستند را بر پایه جستجو برای یافتن ریشه‌ها بنا کرده و این مفهوم را از طریق هنر رقص، بویژه تفاوت میان فرم‌های سنتی و خلاقانه ایسا روایت می‌کند. او این اثر را یک روایت اول شخص می‌داند که دغدغه‌های یومی، اورتون و خود کارگردان را درباره هویت فردی به تصویر می‌کشد. با وجود موفقیت‌های پیشین و حمایت‌های مالی نهادهایی مانند استانداری اوکیناوا، کارگردان از شرایط دشوار تولید مستند در ژاپن و چالش‌های مالی سازمان‌های پخش به دلیل نوسانات ارزی سخن می‌گوید.
گزارش فارسی این خبر با کمک هوش مصنوعی و فقط بر اساس اطلاعات منتشرشده در منبع تهیه شده است.