چرا فصل سوم «The Rings of Power» در سایه سه‌گانه پیتر جکسون گرفتار شده است؟

سریال «The Rings of Power» محصول پرایم ویدیو، در فصل سوم خود با یک پرش زمانی پنج‌ساله تلاش کرده تا به نوعی بازآفرینی نرم (Soft Reboot) را تجربه کند و تمرکز خود را بر روی حلقه یگانه بگذارد. با این حال، هرچه داستان و اکشن این سریال به «The Lord of the Rings» نزدیک‌تر می‌شود، شباهت‌های ساختاری آن به سه‌گانه بی‌نقص پیتر جکسون بیشتر به یک تقلید رنگ‌باخته شبیه می‌شود. صحنه‌هایی وجود دارد که مستقیماً ارجاعات موازی به لحظات کلیدی فیلم‌های جکسون دارند؛ از همراهی شخصیت‌ها با راهنمای غیرقابل‌اعتماد که یادآور رابطه گالوم با فرودو و سم است، تا پنهان شدن گالادریل از دست نازگول‌ها. این سریال در حالی که لحظات حماسی و تاثیرگذاری مانند قدرت گرفتن سائورون و توزیع حلقه‌ها میان انسان‌ها را به نمایش می‌گذارد، در برخی بخش‌های روایی دچار ضعف است. درام خانوادگی در «خازاد-دوم» با حضور دورین چهارم و دیسا همچنان یکی از نقاط قوت سریال محسوب می‌شود، اما سایر خطوط داستانی، به‌ویژه در پادشاهی نومنور، تلاشی سطحی برای بازسازی فضای سیاسی «بازی تاج‌وتخت» به نظر می‌رسند. گندالف نیز در این فصل درگیر مسائل کیهان‌شناسی ایستاری شده و غیبت هارفوت‌ها باعث شده تا سریال تا حد زیادی از لحن طنز و گرمای فصول گذشته فاصله بگیرد. مشکل بزرگ‌تر این است که سریال گاهی اوقات مانند یک پیش‌درآمد غیرضروری عمل می‌کند؛ درست مثل «Solo: A Star Wars Story» که سعی می‌کرد ریشه همه‌چیز را توضیح دهد. این موضوع درباره طرح‌های ساخت لوتلورین یا حتی ریشه‌های کلاه گندالف نیز صدق می‌کند. با این حال، سریال همچنان نکات مثبتی برای طرفداران دنیای تالکین دارد؛ دیالوگ‌ها و تقابل‌های دراماتیک میان سائورون و بالروگ از نکات برجسته این فصل هستند. در نهایت، «The Rings of Power» شاید نتواند تأثیر فرهنگی سه‌گانه جکسون را تکرار کند، اما همچنان برای کسانی که مشتاق بازگشت به دنیای سرزمین میانه هستند، لحظاتی از جادو و زیبایی را ارائه می‌دهد. فصل سوم این سریال از تاریخ ۱۱ نوامبر در پرایم ویدیو پخش خواهد شد و باید دید مخاطبان تا چه حد با این رویکرد جدید که در پی همگرایی بیشتر با سینمای جکسون است، ارتباط برقرار خواهند کرد.