ظهور بازار اعتبارات خصوصی در آمریکا؛ دارایی‌های ۱.۹ تریلیون دلاری در سال ۲۰۲۵

بازار اعتبارات خصوصی (Private Credit) در ایالات متحده به یکی از تحولات کلیدی در بازارهای مالی تبدیل شده است. طبق گزارش جدید فدرال رزرو، مجموع دارایی‌های تحت مدیریت خودروهای سرمایه‌گذاری خصوصی که در این حوزه فعالیت می‌کنند، از حدود ۲۴۰ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۲ به رقم خیره‌کننده ۱.۹ تریلیون دلار در پایان سال ۲۰۲۵ رسیده است. این رشد سریع، نشان‌دهنده تغییر در ساختار تامین مالی شرکت‌ها و کاهش اتکا به وام‌های بانکی سنتی است.

این گزارش چهار ابزار اصلی برای تامین مالی اعتبارات خصوصی را شناسایی کرده است: صندوق‌های بدهی خصوصی (PD funds)، شرکت‌های توسعه کسب‌وکار (BDCs)، صندوق‌های دوره‌ای و مناقصه‌ای، و تعهدات وام تضمین‌شده میان‌بازار (MM CLOs). صندوق‌های PD با دارایی ۹۴۰ میلیارد دلاری بزرگ‌ترین بازیگر این عرصه هستند و پس از آن BDCها با ۵۷۰ میلیارد دلار دارایی قرار دارند. تفاوت‌های ساختاری این نهادها، از جمله اهرم مالی (Leverage) و استراتژی‌های سرمایه‌گذاری، نقش مهمی در ریسک و بازده آن‌ها ایفا می‌کند.

یکی از تفاوت‌های اصلی میان این نهادها، میزان اهرم مالی و ترکیب دارایی‌هاست. برای مثال، شرکت‌های BDC که تحت قوانین سخت‌گیرانه‌تری فعالیت می‌کنند، به طور متوسط نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام حدود ۱ دارند، در حالی که این نسبت در صندوق‌های PD حدود ۰.۲۵ است. علاوه بر این، در حالی که ۸۰ درصد دارایی‌های BDCها را وام‌های اعتباری خصوصی تشکیل می‌دهد، این نسبت در صندوق‌های دوره‌ای و مناقصه‌ای به ۲۶ درصد می‌رسد که نشان‌دهنده تنوع‌بخشی بیشتر این نهادها به سبد دارایی‌های خود است.

رشد این بازار در سال‌های اخیر، به ویژه در سال ۲۰۲۵ که شاهد افزایش ۲۱ درصدی کل دارایی‌ها بود، عمدتا توسط BDCها و صندوق‌های دوره‌ای هدایت شده است. فدرال رزرو اشاره می‌کند که این نهادها به جای سیستم بانکی سنتی، به واسطه ارتباط با سرمایه‌گذاران نهادی نظیر صندوق‌های بازنشستگی، بیمه‌ها و سرمایه‌گذاران با ارزش خالص بالا، منابع مالی خود را تامین می‌کنند. اگرچه این مدل تامین مالی انعطاف‌پذیری بالایی برای شرکت‌های میان‌بازار فراهم کرده، اما چالش‌های مربوط به نقدینگی و مدیریت بازخرید سهام در دوره‌های تنش بازار همچنان یکی از موضوعات مهم در نظارت بر این بخش است.