آیا دموکراتها میتوانند تا سال ۲۰۲۸ کالج الکترال آمریکا را دور بزنند؟

پیروزیهای اخیر دموکراتها در انتخابات میاندورهای، مسیر جدیدی را برای فعالسازی «پیمان بینایالتی رای ملی» هموار کرده است. اگر چهار ایالت کلیدی به این پیمان بپیوندند، آرای الکترال لازم برای تغییر نحوه انتخاب رئیسجمهور آمریکا بدون لغو رسمی کالج الکترال فراهم میشود.
پیروزیهای گسترده دموکراتها در انتخابات میاندورهای، مسیر دستیابی به «پیمان بینایالتی رای ملی» را هموار کرده و بحثهایی را درباره تغییر احتمالی نحوه انتخاب رئیسجمهور آمریکا در سال ۲۰۲۸ برانگیخته است. دموکراتها اکنون کنترل فرمانداری و هر دو مجلس ایالتی را در ایالتهای کلیدی میشیگان، پنسیلوانیا، ویسکانسین و نوادا در اختیار دارند. بر اساس گزارشها، این پیمان تاکنون توسط ۱۸ ایالت و واشینگتن دیسی تصویب شده و ۲۲۲ رای الکترال را جذب کرده است، در حالی که برای اجرایی شدن به ۲۷۰ رای نیاز دارد.
پیوستن چهار ایالت تحت کنترل دموکراتها میتواند ۵۰ رای الکترال جدید به این پیمان اضافه کرده و آن را به ۲۷۲ رای برساند و بدین ترتیب عملاً آرای ملی را تعیینکننده نتیجه انتخابات کند. سازمان «رای ملی» اعلام کرده که در حال شناسایی قانونگذارانی است که پیشنویس لوایح مربوطه را در جلسات سال ۲۰۲۷ ارائه دهند. پاتریک روزنشتاین، مشاور ارشد این سازمان، نسبت به دستیابی به هدف ۴۸ رای الکترال باقیمانده و اجرای آن تا پیش از انتخابات ۲۰۲۸ ابراز اطمینان کرده است.
در مقابل، کارشناسان حقوقی و منتقدان محافظهکار، از جمله هانس فون اسپاکوفسکی، عضو سابق کمیسیون انتخابات فدرال، این طرح را با چالشهای قانونی جدی روبرو میدانند. منتقدان استدلال میکنند که چنین پیمانی تغییر ساختار قانون اساسی است و احتمالاً با شکایت ایالتهای غیرمشارکتکننده و ورود دیوان عالی آمریکا مواجه خواهد شد. با این حال، حامیان پیمان معتقدند طبق اصل دوم قانون اساسی، ایالتها اختیار کامل در نحوه تعیین موکلان انتخاباتی خود را دارند و برای اجرای آن نیازی به اصلاح قانون اساسی نیست. نبرد حقوقی و سیاسی بر سر این موضوع احتمالاً تا سال ۲۰۲۸ ادامه خواهد داشت.
گزارش فارسی این خبر با کمک هوش مصنوعی و فقط بر اساس اطلاعات منتشرشده در منبع تهیه شده است.