رقابت برای ساخت نخستین نیروگاه خورشید مصنوعی؛ آلمان و ژاپن دست‌به‌کار شدند
رقابت برای ساخت نخستین نیروگاه خورشید مصنوعی؛ آلمان و ژاپن دست‌به‌کار شدند
پروکسیما فیوژن، استارتاپ آلمانی فعال در حوزه ی همجوشی هسته‌ای، تفاهم‌نامه‌های همکاری تجاری با دو غول صنعتی ژاپن به امضا رساند.
استارتاپ آلمانی Proxima Fusion که در مونیخ مستقر است، دو یادداشت تفاهم با شرکت‌های ژاپنی Fujikura و Kyoto Fusioneering در توکیو امضا کرد. سانائه تاکایچی، نخست‌وزیر ژاپن و فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، در جریان این مراسم حضور داشتند.
به گزارش CNBC، هدف اصلی این توافق، بومی‌سازی زنجیره ی تأمین و شتاب‌بخشی به ساخت نخستین نیروگاه تجاری همجوشی هسته‌ای در اروپا است.
آن متلر، رئیس اندیشکده ی انرژی‌های پاک Catalyse Europe و معاون سابق Breakthrough Energy، می‌گوید: «اروپا از نظر منابع منطقه‌ای فقیر محسوب می‌شود و ما وابستگی شدیدی به چین داریم. جهان در رقابت برای برتری فناوری قرار دارد و این یک بازی با حاصل‌جمع صفر به‌شمار می‌رود. همجوشی یک راه‌حل جادویی است؛ زیرا وعده ی انرژی فراوان، پاک و نامحدود را می‌دهد.»
فناوری همجوشی هسته‌ای به‌دنبال شبیه‌سازی فرایند تولید انرژی در خورشید است و از پلاسمای بسیار داغ برای ترکیب دو هسته ی سبک اتمی استفاده می‌کند. برخلاف روش‌های لیزری، پروکسیما فیوژن روی دستگاهی مغناطیسی موسوم به استلارایتور کار می‌کند تا پلاسما را در بازه‌های زمانی طولانی مهار نگه دارد.
توافق با Kyoto Fusioneering توسعه ی نسل بعدی جایروترون‌ها را پیش خواهد برد؛ ابزارهایی که مایکروویوهای پرقدرت را برای گرم‌کردن پلاسما تولید می‌کنند.
همکاری با فوجیکورا به بررسی طرح‌های ساخت صنعتی نوار ابررسانای دمای بالا موسوم به HTS در خاک آلمان اختصاص دارد. پیچیدن نوارهای فلزی درون سیم‌پیچ‌ها، آهنرباهای بسیار قدرتمندی می‌کند که وظیفه ی کنترل پلاسمای سوزان را بر عهده دارند.
فرانچسکو شیورتینو، مدیرعامل و هم‌بنیان‌گذار Proxima Fusion، گفت: «آن‌ها فکر می‌کنند این نوار پتانسیل تبدیل‌شدن به فیبر نوری بعدی را دارد.»
پروکسیما که ارزیابی ارزشش به ۲٫۷ میلیارد دلار می‌رسد و از حمایت آلفابت و گوگل برخوردار است، کارخانه‌ای ۱۶۰ میلیون دلاری در نیدرزاکسن آلمان احداث می‌کند. هدف‌گذاری اولیه، تولید سالانه ۵ هزار کیلومتر نوار تا سال ۲۰۳۰ است؛ در حالی که راکتور آزمایشی «آلفا» به ۲۰ هزار کیلومتر و نیروگاه نهایی «استلاریس» به ۴۰ هزار کیلومتر از مواد نیاز خواهند داشت.
شیورتینو درباره ی چالش‌های عملیاتی نیروگاه گفت: «طراحی، ساخت و بهره‌برداری می‌تواند پیچیدگی داشته باشد. ما می‌توانیم پیچیدگی طراحی و ساخت را مدیریت کنیم؛ اما دیدگاه ما این است که عملیات بهره‌برداری باید ساده باشد. هدف ما دستیابی به بازده خالص انرژی در اوایل دهه ی ۲۰۳۰ است.»
پروکسیما فیوژن در این رقابت با رقبای سرسختی مواجه است. شرکت‌های آمریکایی Commonwealth Fusion Systems و Helion Energy در کنار General Fusion کانادا با سرمایه‌های سنگین فعالیت می‌کنند. هم‌زمان، شرکت‌های دولتی چینی نظیر China Fusion Energy Co و استارتاپ توکیویی Helical Fusion تلاش‌ها برای دستیابی به انرژی پایدار خورشیدی روی زمین را شدت بخشیده‌اند.