ب‌ام‌و iX5 هیدروژنی به تولید انبوه نزدیک می‌شود
ب‌ام‌و iX5 هیدروژنی به تولید انبوه نزدیک می‌شود
ب‌ام‌و iX5 هیدروژنی با پیمایش ۶۲۰ کیلومتر و فناوری جدید ذخیره‌سازی هیدروژن، به تولید انبوه نزدیک می‌شود.
خودروهای مجهز به پیل سوختی هیدروژنی در نخستین تلاش جدی خودروسازان، حدود ۲۵ سال پیش، نتوانستند تحولی اساسی در صنعت قوای محرکه ایجاد کنند. مهم‌ترین مانع در آن زمان، نبود زیرساخت‌های لازم برای سوخت‌گیری هیدروژن و مقاومت در برابر سرمایه‌گذاری برای ایجاد شبکه جایگاه‌های سوخت‌گیری بود. بااین‌حال، خودروسازان بزرگ همچنان به توسعه این فناوری ادامه داده‌اند.
در همین راستا، ائتلافی متشکل از شرکت‌هایی مانند ولوو، دایملر تراک، تویوتا، ایر لیکوئید، توتال انرژی، تیل موبیلیتی و ام‌بی انرژی، در نمایشگاه حمل‌ونقل IAA که ۱۵ سپتامبر در شهر هانوفر آلمان برگزار شد، برنامه‌هایی را برای تسریع گسترش خودروهای هیدروژنی در اروپا معرفی کردند. آلمان قرار است نقطه آغاز این طرح باشد و هدف نهایی، توسعه آن در مقیاس قاره اروپا است. مقام‌های آلمانی و فعالان صنعتی اروپا نیز از برنامه استقرار گسترده و مقیاس‌پذیر کامیون‌های هیدروژنی تا سال ۲۰۳۰ حمایت می‌کنند.
استفاده از کامیون‌ها و اتوبوس‌های هیدروژنی در مسیرهای ثابت و پرتردد، مدت‌هاست به‌عنوان راهکاری مناسب برای توسعه زیرساخت سوخت‌گیری هیدروژن مطرح می‌شود. با ایجاد چنین شبکه‌ای، سایر خودروهای مجهز به پیل سوختی، از جمله خودروهای سواری، نیز می‌توانند از همین جایگاه‌ها استفاده کنند. به نظر می‌رسد برخی خودروسازان برای بهره‌برداری از این فرصت آماده هستند.
تویوتا سال‌ها پیش خودروی پیل سوختی میرای را به مرحله تولید رساند، اما هزینه بالای فناوری و کمبود جایگاه‌های سوخت‌گیری هیدروژن، مانع استقبال گسترده از آن شد. اکنون ب‌ام‌و که در زمینه فناوری پیل سوختی با تویوتا همکاری می‌کند، اعلام کرده است که پروژه iX5 Hydrogen به مرحله جدیدی از توسعه رسیده و به تولید انبوه نزدیک‌تر شده است.
تمرکز فعلی مهندسان ب‌ام‌و بر آزمایش و اطمینان از دوام و قابلیت اطمینان کل مجموعه قوای محرکه است. این مجموعه شامل مخازن ذخیره‌سازی هیدروژن تحت فشار، باتری، سامانه‌های کنترل الکترونیکی و پشته پیل سوختی می‌شود. مهندسان همچنین در حال نهایی‌کردن مراحل نصب و یکپارچه‌سازی سامانه پیل سوختی در مدل iX5 هستند و هم‌زمان ویژگی‌های حرکتی خودرو را مطابق با استانداردهای ب‌ام‌و تنظیم می‌کنند. تولید سامانه پیل سوختی نیز قرار است در کارخانه این شرکت در شهر اشتایر اتریش انجام شود.
نمونه‌های آزمایشی iX5 Hydrogen مانند سایر خودروهای جدید، تحت آزمایش‌های سخت‌گیرانه قرار دارند. این آزمایش‌ها شامل تنظیم دقیق سامانه‌های کنترلی در شرایط بارگذاری بالا و آب‌وهوای متغیر است. سامانه‌های کنترلی خودروهای پیل سوختی وظایفی متفاوت از خودروهای مجهز به موتور احتراق داخلی، تمام‌برقی یا هیبریدی دارند.
از نظر ساختار فنی، قوای محرکه خودروهای پیل سوختی به خودروهای هیبریدی شباهت دارد؛ با این تفاوت که در این خودروها، پیل سوختی عمدتاً وظیفه شارژ باتری را بر عهده دارد و باتری نیز انرژی الکتریکی موردنیاز موتور محرک را تأمین می‌کند. هیدروژن در این خودروها با فشار ۷۰۰ بار ذخیره و حمل می‌شود.
یکی از مهم‌ترین نوآوری‌های ب‌ام‌و در iX5 Hydrogen، استفاده از سامانه ذخیره‌سازی هیدروژن موسوم به Hydrogen Flat Storage است. این مجموعه از هفت مخزن باریک و تخت تشکیل شده که در زیر کف خودرو قرار می‌گیرند و با نسل ششم باتری‌های ولتاژ بالای ب‌ام‌و (Gen6) سازگار هستند.
طبق اعلام ب‌ام‌و، این خودرو با یک بار سوخت‌گیری می‌تواند مسافتی معادل ۳۸۵ مایل، حدود ۶۲۰ کیلومتر، را طی کند. یکی دیگر از مزیت‌های خودروهای پیل سوختی نیز سرعت بالای سوخت‌گیری است؛ به‌طوری‌که فرایند پرکردن مخزن هیدروژن از طریق جایگاه مخصوص، به‌سادگی و تقریباً با همان سرعت سوخت‌گیری خودروهای بنزینی و دیزلی انجام می‌شود.