بازی Starfield؛ تجربه‌ای ۱۰ از ۱۰ اگر داستان اصلی را نادیده بگیرید

بازی Starfield محصول استودیوی بتسدا با انتظارات بسیار زیادی همراه بود، اما پس از عرضه در سال ۲۰۲۳، با واکنش سرد بسیاری از منتقدان و بازیکنان مواجه شد. بخش بزرگی از انتقادات بر روایت اصلی بازی متمرکز بود که بسیاری آن را فاقد فوریت و تأثیرگذاری عاطفی می‌دانستند. با این حال، برای کسانی که تصمیم می‌گیرند از خط داستانی اصلی چشم‌پوشی کنند، این بازی به تجربه‌ای درخشان تبدیل می‌شود که می‌تواند با عمق بهترین عناوین این استودیو رقابت کند.

زمانی که نیاز به دنبال کردن ماموریت‌های اصلی را کنار بگذارید، Starfield به عنوان یک زمین بازی بی‌انتها می‌درخشد. بازیکنان می‌توانند در خطوط داستانی پیچیده جناح‌های مختلف غرق شوند؛ مانند ماموریت‌های پر از دسیسه برای شرکت Ryujin یا کارهای پرمخاطره به عنوان مامور دوجانبه در ناوگان Crimson Fleet. این ماموریت‌های جانبی اغلب روایت‌ها و تعاملات شخصیتی جذاب‌تری نسبت به کمپین اصلی دارند و عمق قابل‌توجهی برای بازیکنانی که مایل به کاوش هستند، ارائه می‌دهند.

فراتر از ماموریت‌ها، بازی در بخش فعالیت‌های بازیکن‌محور می‌درخشد. مکانیک‌های شخصی‌سازی کشتی، ساخت پایگاه و کاوش، سیارات وسیع و گاهی خالی را به بوم‌هایی برای خلاقیت شخصی تبدیل می‌کنند. برای بسیاری، لذت بازی در جمع‌آوری منابع، انبار کردن تجهیزات و ساخت ناوگانی از کشتی‌های جنگی سفارشی نهفته است که قادر به تسلط بر کهکشان هستند. این نوع پیشرفت خودگردان، حس موفقیتی را ایجاد می‌کند که داستان اصلی اغلب در القای آن ناتوان است.

به‌روزرسانی‌های اخیر نیز تجربه بازی را بهبود بخشیده‌اند و با رفع شکایات اولیه مربوط به ناوبری و اضافه کردن ویژگی‌هایی که پیمایش در جهان بازی را روان‌تر کرده، به پختگی آن کمک کرده‌اند. اگرچه انتظار داستانی قوی از استودیویی با سابقه بتسدا کاملاً منطقی است، اما کسانی که تمرکز خود را به سمت کاوش و سیستم‌های سندباکس تغییر می‌دهند، با بازی مواجه خواهند شد که به‌حق یک شاهکار است. با برخورد به Starfield به عنوان یک ماجراجویی شخصی به جای یک داستان خطی، بازیکنان می‌توانند سفری ارزشمند را تجربه کنند که واقعاً شایسته میراث این استودیو است.