هوش مصنوعی؛ معیار جدید برای «نه» شنیدن در دنیای دوستیابی

در سان‌فرانسیسکو، قلب تپنده صنعت تکنولوژی، «بمب هوش مصنوعی» که با انتشار ChatGPT در سال ۲۰۲۲ منفجر شد، اکنون به دنیای روابط عاطفی نیز رسوخ کرده است. کاربران اپلیکیشن‌های دوستیابی مانند Hinge، حالا در کنار ذکر علایق سیاسی یا فعالیت‌های اجتماعی، از موضع خود در برابر هوش مصنوعی به‌عنوان یک فیلتر برای پیدا کردن شریک عاطفی استفاده می‌کنند. در برخی پروفایل‌ها عبارت «اگر از هوش مصنوعی استفاده می‌کنی، به من پیام نده» به چشم می‌خورد که نشان‌دهنده عمق شکاف اجتماعی ایجاد شده توسط این فناوری است.

واکنش‌ها به حضور هوش مصنوعی در روابط بسیار متفاوت است. برای برخی، هوش مصنوعی یک مسئله اخلاقی و سیاسی است که مستقیماً با ارزش‌های آن‌ها در تضاد است؛ به‌طوری که فعالان حوزه‌های هنری یا طراحی، آن را به‌عنوان یک «خط قرمز» در پروفایل خود می‌نویسند. در مقابل، گروه دیگری هستند که به جنبه‌های اقتصادی آن نگاه می‌کنند. با نزدیک شدن به عرضه عمومی سهام شرکت‌هایی مانند OpenAI و Anthropic، ثروت کلانی که در این صنعت نهفته است، باعث شده برخی افراد «مهندس هوش مصنوعی» را به‌عنوان یک ویژگی مثبت و جذاب در لیست معیارهای انتخاب شریک عاطفی خود قرار دهند.

فراتر از انتخاب شریک، نحوه تعامل با این فناوری نیز به موضوعی برای بحث تبدیل شده است. برخی افراد از چت‌بات‌ها برای تنظیم احساسات یا تمرین گفتگوهای سخت استفاده می‌کنند که موافقان و مخالفان جدی دارد؛ عده‌ای آن را راهی برای شفافیت بیشتر می‌دانند و برخی دیگر، استفاده از ربات برای جایگزینی ارتباط انسانی را رفتاری آسیب‌زا تلقی می‌کنند. در همین حال، برخی از کاربران به‌شدت درگیر «اضطراب‌های وجودی» ناشی از توسعه هوش مصنوعی هستند؛ جایی که حتی داشتن فرزند نیز به دلیل عدم اطمینان نسبت به آینده جهان پس از هوش عمومی مصنوعی (AGI)، زیر سؤال می‌رود.

در سوی دیگر این طیف، کاربرانی وجود دارند که پا را فراتر گذاشته و مدیریت زندگی عاطفی خود را به هوش مصنوعی سپرده‌اند. مهندسان نرم‌افزار و کارآفرینانی که وقت کافی برای حضور در اپلیکیشن‌های دوستیابی ندارند، از دستیارهای هوش مصنوعی استفاده می‌کنند تا پروفایل‌ها را بررسی کرده، پیام‌های شخصی‌سازی‌شده بفرستند و حتی قرارهای ملاقات را در تقویم آن‌ها ثبت کنند. این «اتوماسیون عشق» به‌طور غیرمنتظره‌ای موفق بوده و نرخ تبدیل گفتگو به قرار ملاقات را برای این افراد افزایش داده است.

این وضعیت، تناقض جالبی را در فرهنگ سان‌فرانسیسکو ایجاد کرده است. در حالی که تکنولوژی‌زدگی در اوج است، برخی از کاربران با برگزاری رویدادهای حضوری و «آنالوگ»، سعی دارند به ریشه‌های ارتباط انسانی بازگردند. همان‌طور که یکی از برگزارکنندگان رویدادهای «معرفی دوستان» می‌گوید، بسیاری از افراد به‌دلیل خستگی از فضای اپلیکیشن‌ها و سلطه الگوریتم‌ها، به دنبال فضاهایی هستند که در آن خبری از هوش مصنوعی نباشد. در نهایت، شاید بتوان گفت که هوش مصنوعی در دنیای دوستیابی، مانند هر پدیده اجتماعی دیگری، همزمان هم ابزاری برای تسهیل ارتباطات است و هم سدی برای ایجاد شکاف‌های عمیق‌تر میان دیدگاه‌های مختلف درباره آینده بشر.