چالش‌ها و تحولات زیرساختی در عصر هوش مصنوعی و تغییر اقلیم
یک استاد موسسه فناوری ماساچوست (MIT) بررسی می‌کند که چگونه همگرایی هوش مصنوعی، تغییر اقلیم و تحولات دیجیتال، مهندسان و سیاست‌گذاران را ناگزیر به بازنگری در طراحی و مدیریت زیرساخت‌ها کرده است.
زیرساخت‌ها در طول قرن‌ها همگام با فناوری تکامل یافته‌اند. مواد و تکنیک‌های مهندسی جدید امکان ساخت ساختمان‌های بلندتر، پل‌های طولانی‌تر و شهرهای بزرگ‌تر را فراهم کرده‌اند و فناوری‌های دیجیتال شیوه‌های طراحی و بهره‌برداری را دگرگون ساخته‌اند.
امروزه سرعت تغییرات به شدت افزایش یافته و چالش‌ها به طور همزمان ظاهر می‌شوند. تغییر اقلیم فشار بر منابع آب و انرژی را افزایش داده است، در حالی که هوش مصنوعی و نیازهای انرژی آن چالش‌ها و فرصت‌های جدیدی را ایجاد می‌کنند. در این میان، پیچیدگی‌های ژئوپلیتیکی نیز آسیب‌پذیری زنجیره‌های تأمین جهانی را آشکار کرده است.
علی جاب‌بابایی، رئیس گروه مهندسی عمران و محیط زیست MIT، در این باره توضیح می‌دهد که پاسخ به این چالش‌ها نیازمند بازنگری نه تنها در طراحی و ساخت، بلکه در نحوه تأمین مالی و بهره‌برداری از زیرساخت‌ها است. وی تأکید کرد که مدل‌های پرمصرف قرن بیستم دیگر پاسخگوی نیازهای رو به رشد جمعیت جهانی نخواهند بود.
با توجه به اینکه بخش عمده‌ای از رشد جمعیت و تقاضا برای زیرساخت‌های جدید در کشورهای در حال توسعه متمرکز خواهد بود، فرصتی فراهم شده تا از مدل‌های مدرن بهره‌گرفته شود. تحول دیجیتال و هوش مصنوعی ابزارهای کلیدی برای تصمیم‌گیری کارآمدتر و کاهش مصرف منابع به شمار می‌روند.
گزارش فارسی این خبر با کمک هوش مصنوعی و فقط بر اساس اطلاعات منتشرشده در منبع تهیه شده است.